Lissabon: deel 2

vervolg van: deel 1

dinsdag 15 april - Belém en Ajuda

Het monument van de ontdekkingsreizigers
en zicht op de Ponte 25 de Abril
(eigen foto)

Het is een zonnige, maar frisse ochtend. Via het treintje vanaf het station van Cais do Sodré reis ik richting Belém, aan de westkant van Lissabon. De trein rijdt een halte verder door dan gedacht, een stuk teruglopen dan maar... in het park aan de Taag kom ik langs de bekende wachttoren, de Torre de Belém. Er staan lange rijen om naar binnen te gaan. Daar heb ik niet zoveel behoefte aan, dus ik wandel langs de boulevard aan de Taag richting de bekende rode brug, Ponte 25 de Abril. Ik kom langs een jachthaventje en eindig bij het monument van de ontdekkingsreizigers. De beelden kijken richting het water, van waaruit de Portugezen in de vijftiende eeuw de hele wereld gingen ontdekken. Op het plein voor het monument zijn een windroos en een wereldkaart afgebeeld.

Even verderop staat het oude klooster van São Jerónimo; in de naastgelegen kapel ligt Vasco da Gama begraven. Ook hier een enorme rij - veel geduld heb ik daar vandaag niet voor. Ik wandel rond het klooster langs de befaamde bakkerij Pasteis de Belém. De smaak van de pasteis de nata heb ik gisteren reeds geproefd. Bij een klein eethuisje waar met name Portugezen zitten lunch ik met bacalhau a brás, een kabeljauwgerecht met rijst. Ik krijg er een glas vinho verde bij, een heel sprankelende, opgewerkte wijn.

Ik zet mijn tocht voort richting de wijk Ajuda via een lange weg die gestaag omhoog loopt. Boven heb ik goed uitzicht op Belém en de Taag. Hier staat het negentiende-eeuwse paleis van de Bragança's, de koningen van Portugal. In tegenstelling tot Belém is het hier heel rustig. Ik wandel door kamers met krakende houten vloeren, vol rijke meubels en schilderijen. Tegenwoordig is er een ministerie gevestigd in één van de vleugels.

Het lijkt te gaan regenen, maar het blijft toch weer droog. Via de binnenwegen waaraan vele huizen in pastelkleuren staan, wandel ik naar de wijk Alcântara. Hier is de LX Factory gevestigd in voormalige fabriekshallen. Het terrein staat vol van de pop-up-winkeltjes, cafeetjes en heeft een hippe, alternatieve uitstraling. Ik ga verder over de heuvelachtige wegen richting Cais do Sodré. Bij de roze straat, waarboven paraplu's in regenboogkleuren hangen, houdt een dragqueen op rolschaatsten een straatvoorstelling.

Met deze indrukken en een zelfgemaakte pasta met sardientjes sluit ik de dag af.

woensdag 16 april - Sintra en de Avenu da Liberdade

Het oude paleis te Sintra met de beroemde
schoorstenen (eigen foto)

Vanaf het station bij Rossio neem ik de trein richting Sintra. In drie kwartier rijd ik langs een aquaduct en de vrij sjofele voorsteden van Lissabon. Het stadje Sintra ligt in de heuvels en doet me een beetje aan de Sierra Nevada of aan Luxemburg denken. In en rond de plaats liggen vele paleizen. Ik bezoek het oude paleis in Sintra zelf, dat nog uit de moorse tijd stamt. Binnen zijn enkele bijzondere plafonds te zien, zoals het met eksters beschilderde uit de vijftiende eeuw. Het paleis staat bekend om de grote, kegelvormige schoorstenen in de keuken. Ik wandel nog even door de smalle straatjes waar veel winkeltjes voor de toeristen zitten: souveniers, kleedjes enz., en keer daarna terug naar Lissabon.

Achter Rossio lunch ik met sardientjes en een glas vinho verde. Na afloop krijg ik een glaasje ginjinha (kersenlikeur) om de smaak weg te spoelen. Daarna verken ik de Avenu de Liberdade, een lange weg waaraan dure winkels liggen. Alle topmerken zijn vertegenwoordigd. Helaas begint het flink te regenen, dus dan maar even schuilen onder de galerij. Aan het einde van de weg ligt een rotonde met een hoog beeld van de markies van Pombal. Ik verken nog even het Parque Eduardo VII dat hierachter ligt en keer dan weer terug langs de andere zijde van de Avenu de Liberdarde. Vandaag zit er weer op.

donderdag 17 april - tegeltjes en nog meer vis

Steile straat met trams
achter Bairro Alto (eigen foto)

Het is alweer de laatste dag in Lissabon, opnieuw wisselvallig, maar meestal licht bewolkt. Ik bezoek het oosten van de stad, achter Alfama, waar het Museu Nacional do Azulejo, ofwel het tegeltjesmuseum staat. Het ligt volledig buiten de toeristenroute. Sinds de moorse tijd staat Portugal bekend om de vele tegeltjes waarmee veel gevels bekleed zijn. In het museum, aangelegd rond een voormalige kloostertuin, zitten onverwachte ruimtes zoals een vrij grote kerk. Op zolder is het pronkstuk, het panorama op Lissabon te zien: dit tegelwerk van vele meters lang laat de oude stad zien uit de periode van vóór de aardbeving.

Langs het water keer ik weer richting het centrum. Op het plein tegenover het Fado-museum lunch ik bij een visrestaurant voor het iets hogere segment. De gastheer heet me welkom en vraagt waar ik vandaan kom. Hij geeft aan in Duitsland gewerkt te hebben en spreekt vloeiend Duits met een groepje andere gasten. Ik krijg een flink stuk zalm en neem er vandaag een glas witte wijn bij. Even uitrusten: vandaag hoef ik niet zoveel te doen.

Ik wandel terug naar de Praça do Comércio, waar ik ga zitten aan de waterkant, waar een verkoelende wind waait. 's Middags nog gewandeld langs de winkeltjes in de lage stad, Baixa, en richting de hoge stad, Bairro Alto, waar ik ook meerdere gele trams in steile straatjes gezien heb. Ik schuil nog even in de kerk aan het plein bij Chiado tegen de regen en keer daarna terug naar het hotel. Tijd om in te pakken.

Terugblik

Wat voor plaats heb ik bezocht? Lissabon is een heel uitgebreide stad, de vele wijken met elk hun eigen karakter liggen ver uit elkaar op steile heuvels. De kloof tussen rijk en arm lijkt vrij groot. De Portugezen komen vrij ingetogen en moeilijk toegankelijk over; wel is de liefde voor cultuur en goed eten aanwezig. Een heel eigen karakter, maar toch niet ver van huis: het blijft West-Europa.